Istota leczenia danego schorzenia w medycynie wschodu polega na udrożnieniu przepływu energii, by ta przepływała w sposób niezakłócony. W tym celu stosuje się różne techniki oddziaływania. Jedną z metod jest światłopunktura, czyli wykorzystanie światłoterapii bezpośrednio na punkty leżące na przebiegu meridianów. Światło spolaryzowane uaktywnia bieguny elektryczne w błonach komórkowych. Poprzez zmianę polaryzacji umożliwia enzymom przyśpieszenie procesów przemiany materii. Dzięki takiemu działaniu swiatłopunktura może być używana jako oddzielna metoda leczenia lub tez zabieg uzupełniający do tradycyjnego zabiegu akupunktury.

                                                                                                      

Światłopunktura ma potwierdzone następujące działanie i zastosowania:

(a) przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwobrzękowe,

(b) uruchomienie procesów regeneracji tkanek i narządów,

(c) wzmożenie funkcji immunologicznych organizmu, w tym również obniżenie procesów autoagresji w chorobach o podłożu autoimmunologicznym,- obniżenie napięcia mięśni gładkich, co prowadzi do regulacji ciśnienia krwi i przejściowego rozkurczu oskrzeli,

(d) indukcję (wzbudzenie) komórek odpowiedzialnych za wydzielanie substancji regulujących pracę organizmu, między innymi keratynocytów i makrofagów,

(e) przyśpieszenie procesów oczyszczania organizmu ze szkodliwych substancji poprzez poprawę ukrwienia nerek i wątroby oraz przywrócenie homeostazy komórek (dobrostan),